Ne zaman bir alıç ağacı görsem
Ne zaman çıngırak sesleri duysam
Atalarım canlanır gözlerimin önünde.
Ne zaman çaresizlikler görsem,
Nerde onurlu bir yaşam,
Yokluklarla, fukaralıklarla savaşan,
Bir köy canlanır gözlerimin önünde: Yavşan
Orada verişmiş sözümüz,,
O topraklara sürülmüş yüzümüz,
başka bir yer görmez gözümüz,
Yavşan yaylasında bir bahar.
Can verir ekilen tohumlara
Topraklara dökülen alın terimiz.
Yerimde, Yurdumda, Vatanımda benim.
kavakları konuşturan yeller
Secdeye varan ceviz dalları
Geceleri derinden baykuş sesleri,
Bana sizlerin masalını söyler.
Ey atalarım benim
Sizler müsterih uyuyun.
Bu toprağa bu havaya bu suya,
Ruh verme sırası şimdi bizde,
Sizin sevginizle yüreğimizde
Dostluk, barış tahumları ekiyoruz
Uygarlık biçiyoruz.
Bilirsin ki ben bir Yavşan uşağıyım,
Bu soyun vefalı kuşağıyım.
Yerimde, yurdumda, vatanımda benim.
İbrahim Karaca
